Τύποι μυϊκών ινών και ποσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε την λειτουργία τους

Τύποι μυϊκών ινών και ποσο σημαντικό είναι να γνωρίζουμε την λειτουργία τους

Στο άρθρο αυτό θα σας αναλύσω με λίγα λόγια τις υποκατηγορίες των μυϊκών ινών με σκοπό να σας βοηθήσω να αντιληφθείτε την σημασία του να γνωρίζουμε απο ποιο τύπο μυϊκών ινών αποτελείται το μυϊκο μας σύστημα ετσι ώστε με κριτήριο αυτό αλλα και άλλους παράγοντες που θα σας παρουσιάσω στα επόμενα άρθρα να έχετε την απαιτούμενη γνώση για την σωστή επιλογή του αθλήματος που θα επιλέξετε στον αγωνιστικό αθλητισμό γιατί το άθλημα είναι αυτό που επιλέγει τον αθλητή και όχι ο αθλητής αυτό!!

Οι σκελετικές μυϊκές ίνες εμφανίζουν πολλά διαφορετικά δομικά, ιστοχημικά και συμπεριφορικά χαρακτηριστικά. Επειδή οι διαφορές αυτές έχουν άμεσες συνέπειες στη μυϊκή λειτουργία, παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για πολλούς επιστήμονες.

Οι μυϊκές ίνες χωρίζονται στις υποκατηγορίες ταχείας συστολής (ΤΣ) και Βραδείας συστολής (ΒΣ) . Οι μυϊκές ίνες ΤΣ χρειάζονται περίπου το ένα έβδομο του χρόνου που χρειάζονται οι ίνες ΒΣ για να επιτύχουν τη μέγιστη τάση . Αυτή η διάφορα στον χρόνο για τη μέγιστη τάση αποδίδεται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις τριφοσφωρικής αδενοσίνης (ATP) στις ίνες ΤΣ. Οι μυϊκές ίνες ΤΣ είναι επίσης μεγαλύτερες σε διάμετρο από τις ίνες ΒΣ. Λόγω αυτών και άλλων διαφορών στις μυϊκές ίνες ΤΣ συνήθως επέρχεται γρηγορότερα ο κάματος. Αξίζει να σημειωθεί οτι άτομα με υψηλό ποσοστό μυϊκών ινών ΤΣ είναι ικανά να παράγουν μεγαλύτερα ποσά ροπής και ισχύος σε μια κίνηση, σε σχέση με άτομα με υψηλό ποσοστό ινών ΒΣ.

Οι μυϊκές ίνες ΤΣ χωρίζονται σε δυο κατηγόριες βάσει των ιστοχημικών ιδιοτήτων τους. Οι πρώτου τύπου ίνες ΤΣ παρουσιάζουν αντίσταση στον κάματο που χαρακτηρίζει τις ίνες ΒΣ. Οι δεύτερου τύπου ίνες ΤΣ είναι μεγαλύτερες σε διάμετρο, περιέχουν λιγότερα μιτοχόνδρια και κουράζονται γρηγορότερα από εκείνες του πρώτου τύπου.

Οι ερευνητές έχουν προτείνει πολλούς τρόπους ταξινόμησης βασιζόμενοι σε μεταβολικές και συσταλτές ιδιότητες των τριών γενικών τύπων μυϊκών ινών. Μια ταξινόμηση είναι η βραδείας συστολής ως τύπου Ι και οι ίνες ταχείας συστολής ως τύπου ΙΙα και ΙΙβ. Ενα άλλο σύστημα ονομάζει τις μυϊκές ίνες βραδείας συστολής οξειδωτικές (ΒΣΟ) με τις ίνες ταχείας συστολής να διαχωρίζονται σε ταχείας συστολής οξειδωγλυκολυτικές (ΤΟΓ) και ταχείας συστολής γλυκολυτικές (ΤΣΓ). Μια άλλη κατηγοριοποίηση περιλαμβάνει μυϊκές ίνες ΒΣ και ίνες ΤΣ που αντιστέκονται στον κάματο (ΤΣΚ) και ταχείας συστολής που κουράζονται γρήγορα (ΤΣΓ).

Παρόλο που όλες οι μυϊκές ίνες σε μια κινητική μονάδα είναι ίδιου τύπου, οι περισσότεροι μύες περιέχουν ίνες ΒΣ και ΤΣ, με τα σχετικά ποσοστά να ποικίλουν από μυ σε μυ και από άτομο σε άτομο. Για παράδειγμα, ο υποκνημίδιος, που γενικά χρησιμοποιείται μόνο για ρυθμίσεις της στάσης του σώματος, περιέχει κυρίως ίνες ΒΣ. Αντίθετα ο γαστροκνήμιος ίσως περιέχει περισσότερες ίνες ΤΣ παρά ΒΣ.

Οι μυϊκές ίνες ΤΣ έχουν σημαντική συνεισφορά στην επιτυχία μιας εκτέλεσης σε αγωνίσματα που χρειάζονται γρήγορες και ισχυρές μυϊκές συστολές όπως οι δρόμοι ταχύτητας και τα άλματα σε αντίθεση με αγωνίσματα αντοχής όπως οι δρόμοι αντοχής, η ποδηλασία και η κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων οπου απαιτούν περισσότερο αποτελεσματική λειτουργία των μυϊκών ίνων ΒΣ που αντιστέκονται στην κόπωση. Με τη χρήση μυϊκών βιοψιών ερευνητές έχουν δείξει ότι αθλητές υψηλού επιπέδου σε αγωνίσματα που χρειάζονται δύναμη και ισχύ τείνουν να έχουν ασυνήθιστα υψηλά ποσοστά μυίκών ινών ΤΣ και αντίστροφα έχει παρατηρηθεί ότι αθλητές υψηλού επιπέδου σε αγωνίσματα αντοχής συνήθως έχουν μη φυσιολογικά υψηλά ποσοστά μυίκων ινών ΒΣ.

Το συμπέρασμα είναι ότι άτομα γενετικά προικισμένα με υψηλό ποσοστό μυϊκών ινών ΤΣ μπορούν να τείνουν προς αθλήματα που απαιτούν ισχύ ενώ άτομα με υψηλό ποσοστό μυϊκων ινών ΒΣ μπορούν να διαλέξουν αθλήματα αντοχής. Τέλος δυο παράγοντες που επηρεάζουν τον τύπο μυϊκής σύνθεσης είναι η ηλικία και η παχυσαρκία διότι έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχει προοδευτική μείωση στον αριθμό των κινητικών μονάδων και των μυϊκών ινών τύπου ΙΙ που σχετίζεται με την ηλικία και όχι με το φύλλο και την προπόνηση.

Βιβλιογραφία:

Susan J. Hall (2005) EMBIOMHXANIKH , ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ

Κύλιση στην κορυφή