Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΥΡΟΔΙΑΒΙΒΑΣΤΩΝ

Δύο χρόνια αφότου ο Γερμανός φαρμακολόγος Όττο Λέβι κέρδισε το βραβείο Νομπέλ το 1936 για την ανακάλυψη του πρώτου νευροδιαβιβαστή, οι Ναζί τον έριξαν στη φυλακή, γιατί ήταν Εβραίος. Ευτυχώς, ο Λέβι μπόρεσε να χρησιμοποιήσει τη χρηματική αμοιβή από το Νομπέλ του για να εξαγοράσει τη διαφυγή του από τη χώρα.

Το 1921, βλέποντας ένα όνειρο με καρδιές βατράχων, ο Λέβι έτρεξε στο εργαστήριο του και προκάλεσε επανειλημμένως διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου που συνδέεται με την καρδιά, μειώνοντας τον καρδιακό ρυθμό. Στη συνέχεια, συνέλεξε υγρό γύρω από την καρδιά του βατράχου και το μετέφερε στην καρδιά ενός άλλου βατράχου, η οποία δεν συνδεόταν με το πνευμονογαστρικό νεύρο. Το υγρό έκανε τη δεύτερη καρδιά να χτυπάει πιο αργά . Αυτό έδειξε στον Λέβι ότι μια νευροχημική ουσία (που αργότερα ονομάστηκε ακετυλοχολίνη και μελετήθηκε για πρώτη φορά το 1914 από τον Άγγλο φυσιολόγο Χένρι Ντέιλ) απελευθερωνόταν από το πνευμονογαστρικό νεύρο και ήλεγχε τον καρδιακό ρυθμό. Ο Λέβι σωστά κατέληξε ότι τα νεύρα στέλνουν μηνύματα απελευθερώνοντας νευροδιαβιβαστικές χημικές ουσίες.

Ας λάβουμε υπ’όψιν μας δύο γειτονικούς νευρώνες (νευρικά κύτταρα) που χωρίζονται από μια μικρή ομάδα που ονομάζεται συναπτική σχισμή. Η ηλεκτρική δραστηριότητα στον προσυναπτικό νευρώνα κάνει αυτόν τον νευρώνα να απελευθερώνει νευροδιαβιβαστικές χημικές ουσίες που είναι αποθηκευμένες σε μικρά κυστίδια. Αυτές οι χημικές ουσίες διαχέονται στο κενό στους υποδοχείς πάνω στον μετασυναπτικό νευρώνα. Ανάλογα με τον τύπο του υποδοχέα, ένας νευροδιαβιβαστής μπορεί να διεγείρει τον μετασυναπτικό νευρώνα (τείνει να προκαλέσει τη δημιουργία ενός δυναμικού) ή να αναστείλει την αποστολή του σήματος από τον νευρώνα. Η ποσότητα των επιδράσεων πάνω σε αυτόν τον νευρώνα καθορίζει το αν θα περάσει αυτό το μήνυμα.

Έχουν ανακαλυφθεί πολυάριθμοι νευροδιαβιβαστές, από το νιτρικό οξείδιο (ένα αεριούχο μόριο) και τη βήτα-ενδορφίνη (έναν νευροδιαβιβαστή-πεπτίδιο που προσκολλάται στους υποδοχείς οπιοειδώ , παρέχοντας συναισθηματική ανάταση). Το γ-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA) συνήθως εμποδίζει την πυροδότηση των νευρώνων και πολλά κατασταλτικά ή ηρεμιστικά ενισχύουν τη δράση του GABA. Η ακετυλοχολίνη μεταδίδει σήματα από τους κινητικούς νευρώνες στους μυς. Τα επίπεδα της ντοπαμίνης παίζουν ρόλο στη νόσο του πάρκινσον και στη σχιζοφρένεια. Η κοκαΐνη μπλοκάρει την επαναρρόφηση της ντοπαμίνης στον προσυναπτικό νευρώνα, αφήνοντας έτσι τον νευροδιαβιβαστή στο κενό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και ενισχύοντας τη δράση του. Η σεροτονίνη ρυθμίζει τον ύπνο, τη μνήμη και τη διάθεση και φάρμακα όπως το Προζάκ εμποδίζουν την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης.