Το 1948, ο Αμερικάνος ιατρός Φίλιπ Χεντς και οι συνεργάτες του χορήγησαν κορτιζόνη, μια στεροειδή ορμόνη, στην κυρία Γκάρντνερ, μια εικοσιεννίαχρονη γυναίκα σε αναπηρικό καροτσάκι, η οποία είχε μείνει παράλυτη από ρευματοειδή αρθρίτιδα και φαινόταν να έχει τη διπλάσια ηλικία. Αυτή η μορφή αρθρίτιδας είναι μια χρόνια φλεγμονώδης ασθένεια που χαρακτηρίζεται από πόνο, πρήξιμο και καταστροφή των αρθρώσεων. Η Γκάρντνερ δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι χωρίς βοήθεια για πέντε χρόνια. Εντούτοις, μετά από τρεις μόλις μέρες ενέσεων, ανάρρωσε και μπόρεσε να περπατήσει κουτσαίνοντας ελαφρά. Μια μέρα μετά, πήγε για ψώνια για τρεις ώρες στο κέντρο του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη. Ήταν σαν να είχε μόλις συμβεί ένα ιατρικό θαύμα.
Η κορτιζόνη κάνει το ΘΑΥΜΑ της αναστέλλοντας τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και μειώνοντας τη φλεγμονή. Τα επινεφρίδια, που βρίσκονται πάνω στους νεφρούς, παράγουν κορτιζόνη και κορτιζόλη (που είναι γνωστή και ως υδροκορτιζόνη) από τη χοληστερόλη. Ένζυμα στο σώμα μπορούν να μετατρέψουν την υδροκορτιζόνη σε κορτιζόνη και αντίστροφα. Η υδροκορτιζόνη είναι η πιο ενεργή από τις δύο ουσίες, γιατί έχει μεγαλύτερη επίδραση στα κύτταρα και στους ιστούς.
Οι θεραπείες με κορτιζόνη έχουν πολλές εφαρμογές, όπως μείωση της φλεγμονής, περιορισμό της απόρριψης των οργάνων στις μεταμοσχεύσεις και θεραπεία του άσθματος. Κατά την προεδρική καμπάνια του το 1960, ο πρόεδρος Τζον Φ. Κένεντι έλαβε μεγάλες δόσεις υδροκορτιζόνης για την αντιμετώπιση της νόσου Addison, μια κατάσταση κατά την οποία τα επινεφρίδια δεν παράγουν κορτιζόνη. Πράγματι, τα συμπτώματα διαφόρων αυτοάνοσων νοσημάτων, στα οποία το σώμα επιτίθεται στα ίδια του τα κύτταρα και στους ιστούς, μπορούν να μειωθούν με φάρμακα που μοιάζουν με την κορτιζόνη. Δυστυχώς, η μακροπρόθεσμη χρήση κορτιζόνης ή υδροκορτιζόνης μπορεί να προκαλέσει σημαντικές παρενέργειες, όπως υψηλή πίεση.
Άλλοι σημαντικοί ερευνητές που ασχολήθηκαν με την ανακάλυψη, την απομόνωση, τον έλεγχο ή τη χημική σύνθεση της κορτιζόνης ήταν ο Πολωνό-Ελβετός Ταντέους Ρίχσταΐν και οι Αμερικανοί χημικοί Λιούις Σάρετ και Έντουαρντ Κένταλ. Το 1950, οι διαδικασίες παραγωγής κορτιζόνης ήταν ακόμα πολύ περιορισμένες όπου ένας τόνος επινεφριδίων βοοειδών παρείχε μόνο 25 γραμμάρια καθαρής κορτιζόνης! Η πρεδνιζόνη, που έχει δομή παρόμοια με το μόριο της φυσικής κορτιζόνης, χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία των φλεγμονωδών ασθενειών.
Βιβλιογραφία:
Clifford A. Pickover. (2016) Το βιβλίο της Ιατρικής , ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ
